Totaal: €0,00

M.I.L.F // Désirée

blogbyjenn, blog, mamablog, gastblog, jennifer rijs
30 April 2017

 

Mijn naam is Désirée en ik ben moeder van twee zoontjes. Micai van 6 jaar en Maceo van 1 jaar.  In januari 2017 ben ik begonnen met het daadwerkelijk online zetten van mijn eigen weblog en ik had me geen betere stap kunnen bedenken. Naast mijn parttimebaan, moeder, ‘perfecte’ girlfriend, sociaal en een soort van sportief proberen te zijn, leek het mij een goed idee om mijn ervaringen en interesses te gaan vastleggen. Het starten van mijn blog heeft uiteindelijk 7 jaar geduurd. Telkens vond ik het toch geen goed idee. Durfde ik het niet of deed ik het niet omdat de boyfriend al jaren riep dat ik eigenlijk te eigenwijs ben en het dan juist niet doe. De laatste tijd begon toch te kriebelen. Nadat ik voor de tweede keer moeder was geworden en maar liefst tweemaal ben verhuisd tussen het bevallen door.


Meet the family!

In mijn blogs deel ik alles wat mij aanspreekt op het gebied van mode, eten en natuurlijk de dingen die ik mee maak als moeder of waar ik tegenaan loop in positieve zin. Maar deel ook mijn vreemde gedachtespinsels, rare gewoontes, dwangneuroses en irritaties.

I am not Strange. I am just not normal’ – Salvador Dali

De bovenstaande quote is exact waar ik mezelf in herken. Ik ben niet serieus en ‘I don’t act like a normal mom’ , dus in bijna ieder verhaal zit een stukje humor. Althans, dat vind ik . Het blijft tenslotte mijn humor en niet iedereen hoeft dat grappig te vinden.

In deze M.I.L.F gastblog deel ik  graag mijn laatste ervaring over de kinderverjaardag van mijn twee zoontjes, welke vlak na elkaar jarig zijn.

Het is weer voorbij. Mijn geluk is dat ik twee kinderen mag hebben die ook nog eens rond dezelfde periode jarig zijn. Ik mag nu bijna 8 maanden wachten voordat ik weer jarig ben... Mijn eigen verjaardag op 3 januari is nou niet echt een gelukkig gekozen ‘nieuw jaar’. Vaak wacht ik tot februari, als ik het al vier. Tot irritatie aan toe vaak samen met de boyfriend, aangezien hij dan ook jarig is.

Het fenomeen kinderverjaardag is weer van een heel ander kaliber. Het is niet zoals je eigen verjaardag met ‘volwassen’ mensen. Gezellig een drankje doen vanaf 20.00 uur ’s avonds om vervolgens laveloos je bed in te rollen want de kids zijn toch uit logeren. Nee, een kinderverjaardag is andere koek, daar zit een systeem achter! Ik maak nog net geen draaiboek. Al moet ik toegeven dat ik wel een Word-document had opgesteld met de boodschappen die gehaald moesten worden en welke gerechten er bereid zouden worden. Als klap op de vuurpijl stond erin welk hapje of soort taart de avond ervoor en welke de dag zelf gemaakt konden worden – ‘ok dat klinkt toch behoorlijk als een draaiboek.’

Er moest genoeg te drinken en te eten zijn. Mijn uitgangspunt bij een thuisverjaardag is dat ik de hele week erna nog alles moet eten wat over is van het feestje. Vaak hebben we nog maanden lang drinken in huis omdat het niet is opgegaan. Mijn vriend en ik hebben het krijgen van mensen over de vloer met genoeg eten voor iedereen, van huis uit meegekregen. Grootse feestjes zijn ons niet vreemd.


The boys! Zo lief samen!

Ik had de hele week weinig geslapen. Op mijn adrenaline kon ik de verjaardag zelf overleven. Want een ding is zeker een kinderverjaardag is topsport. Mensen zonder kinderen zullen na zo’n middag gesloopt zijn alsof ze 3 dagen door zijn gegaan. Mensen met kinderen trouwens ook.

De week voorafgaand aan dit festijn draaide mijn hersenen overuren. Ik bedacht waar ik wat nog moest halen en wie er zouden blijven eten en of ik iedereen met het menu tevreden zou stellen. Van vegetariërs tot flexitariërs en de die-hard vleeseters. Koolhydraatarme gerechten voor moeder en eiwitrijke diëten voor de sportschool-bezoekers. Met iedereen werd rekening gehouden. ‘Cateringbedrijf Meijer-van Zelm voor al uw feesten en partijen.’ Maar ik beperk de catering lekker alleen tot mijn eigen huis want het moet wel leuk blijven.

Zoals de boyfriend al riep: ‘deze hele week negeer ik jou want er valt toch niet met je te communiceren.’ Gelukkig is er ten minste één week in het jaar waarin hij zonder tegenspreken mijn orders opvolgt en tot middernacht courgettes aan het snijden is voor een van de twee soorten soepen. Daarnaast braaf plastic folie om de meeneem-cadeautjes aan het wikkelen is, tot scheldend en tierend aan toe.‘Waarom koop je niet gewoon cadeau-zakjes?’ riep hij. Serieus? Weet je wel hoeveel keuze er is in cadeau-zakjes en hoe weinig leuke er uiteindelijk zijn? Daarnaast zijn de bedankjes namens onze beide kinderen. Mijn zoon van 6 jaar vindt zichzelf echt te groot voor zakjes met ijsjes-print. Starwars-zakjes voor de kleine van 1 vond ik weer iets te hoog gegrepen. Die kleine kan geen eens zijn Happy Horse-knuffels uit elkaar houden. Laat staan Darthvader en Yoda die op zijn uitdeelzakje staan. Dus dat vond ik super dom om uit te gaan delen want het slaat nergens op. Met andere woorden, de traktaties moesten gewoon in de doorzichtige folie verpakt worden met een leuk touwtje er omheen en een handgeschreven etiket eraan.

 

De dag verliep perfect! De zon scheen en iedereen stond heerlijk buiten in de tuin te genieten van een drankje. De schreeuwende, rondrennende kinderen konden zo prima genegeerd worden. Om de zoveel tijd was er wisseling van de wacht voor de baby’s die moesten slapen in het ledikant. Ik denk dat we er over een jaar of 15 wel anders over denken als wanneer kinderen en die van onze vrienden gezamenlijk naar de slaapkamers willen gaan.

De chaos die na afloop in ons huis en in de tuin ontstaan was werd direct –met kleine tegenzin- opgeruimd en schoongemaakt. Ik had blaren op mijn voeten en ik rolde inderdaad mijn bed in en deze keer niet van de alcohol maar puur vanwege de marathon die ik vandaag zo ongeveer gelopen had. Het maakte me totaal niet uit want het was een fantastisch feest! Dee mooiste en liefste woorden van die dag, misschien wel van heel mijn moeder-leven waren; “Mama, ik had vandaag echt de allerleukste dag ooit!” Daar doe je het, heel cliché, echt allemaal voor. Daar kan geen ‘ volwassen’ verjaardag tegenop.


Pretty mama en de Bday boys!

 

thanks Désirée voor je heerlijke, vooral eerlijke blog over de hysterie van kinder BDAY'S! 
voor deze mama heel herkenbaar.
X Jenn
Wil je Désirée blijven volgen? check dan haar instagram & facebook.
 

 

Volgende week 8 mei het verhaal van M.I.L.F Marijke. HEle nare ervaringen tijdens haar eerste zwangerschap en bevalling zorgden ervoor dat zij haar eigen praktijk voor zwangerschaps-, geboorte- en ouderschapsbegeleiding heeft opgezet. WIl je weten wat er is gebeurt en wat marijke nu voor andere mama's (to be) doet?
Je leest het hier volgende week!

 

 

 

 

 

 

 

 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.