Totaal: €0,00

Team no sleep

blogbyjenn, mamablog, blogger, slaapproblemen, opvoeding, peuter, nachtangst
03 May 2017

Team no sleep.

Peach sliep als baby erg moeizaam. Ze moest ingebakerd worden en had veel baat bij een strak ritme. Wat betekende, elke dag strikt op de zelfde tijden naar bed en vooral geen slaapjes overslaan. Peach sliep ook alleen wanneer ze in haar bed lag. Ik kon jaloers zijn op moeders die met een slapend kind in een buggy, uren door de stad konden slenteren. Die van ons deed dat niet. Maar in haar bedje sliep ze als een koning. Doorslapen deed Peach al heel snel. Van 20:00 tot 08:00 slapen was dagelijkse kost. Echt een luxe en daar hadden wij maar mooi mazzel mee. Te veel prikkels waren een no go en dan ging het ’s nachten vaak mis. Prikkels werden vermeden of gedoseerd en zo hadden wij een happy baby. Peach is extreem gevoelig voor mensen, hun vibe, de omgeving waarin zij zich bevind en absorbeert veel details. Dat betekent dat Peach haar hoofd altijd vol is. Ze heeft haar slaap hard nodig om al haar belevingen te verwerken. Dat hebben alle kinderen trouwens hard nodig.  Peach deed nog heel lang een middagslaapje, totdat ze 3,5 jaar oud was. Ze was dan minimaal twee uur lang helemaal K.O. Peach haar slaapje skippen voor een uitje was eigenlijk niet te doen. Daarom deden wij dat nooit. Maar opeens was het bye bye powernapje. Halloooo gebroken nachten.

 

Sleeping Peach 

Toen Rebel net geboren was deden wij heel vaak alle drie een middagdutje. Het was heerlijk en het deed Peach goed om even een tukkie te doen. Totdat Rebel twee maanden oud was. Peach voelde ineens niet zoveel meer voor middagdutjes en het werd een strijd om ’s middag te gaan slapen. Ze hield de dagen trouwens prima vol en ik ben van mening dat kinderen zelf aangeven waar ze wel of niet aan toe zijn. Peach sliep ’s nachts altijd prima maar op de een of andere manier werd ze steeds vaker eerder wakker. Onze uitslaper klopte vaak rond 07:30 op de deur maar ineens werd dat 06:30 en op een gegeven moment 05:00. Geloof me, wij waren not amused. Dan maar ’s avonds eerder naar bed want ze trok het niet meer. Logisch wanneer je om 05:00 je dag begint. Peach gaat trouwens altijd lief slapen. Naar bed gaan is nooit een strijdt. Peach ligt nooit te huilen en we zijn ook niet de lul als het gaat om eindeloze bedtijdrituelen. Het is tandenpoetsen, plassen, boekje lezen, kusjes en knuffels, muziekdoosje aan en bam. Ze valt altijd heel snel in slaap. Mega plus punten.

De problemen.

Zo’n kleine 4 maanden geleden begon het met sporadisch ’s nachts keihard huilend wakker worden. Ze had toen nog haar speen. Altijd zo rond 23:00/24:00 uur begon het feest. Niet chill maar oké, kan gebeuren. Wij lagen dan eindelijk net zelf in bed. Rebel nog laat een flesje gegeven, kapot moe en eindelijk zelf willen gaan slapen. Dat ging dus niet door. We gingen naar Peach toe en vroegen wat er was en waarom ze zo huilde. Wij troosten haar, knuffelde haar en dekte haar maar weer toe want een antwoord kregen we niet echt. Vaak bleef ze huilen, keihard. Ze lag met haar benen te schoppen in bed. Te draaien met haar lijf en ze was altijd zeiknat van het zweet. Ze sloeg wartaal uit en ademde alsof ze een marathon had gerend. Het was vaak gewoon heel eng en naar om haar zo te zien en het liefst zou ik haar mee naar ons bed nemen. Peach wilt never nooit niet bij ons in bed. Ze heeft heel erg haar ruimte nodig. Waar andere kinderen bietsen voor een plekje tussen papa en mama in, is het voor Peach bijna en straf. Ze huilde nog harder. Moet je plassen Peach? Nou dan maar even op de w.c en ja hoor een mega plas. Wij dachten de oorzaak te hebben gevonden. Zie je wel! Ze huilt omdat ze moet plassen. We moeten haar gewoon meteen op de w.c zetten als ze huilend wakker wordt. Maar het ging van kwaad tot erger. Van 2x per week zo’n nacht, werd het om de nacht en de afgelopen maand iedere fo-cking nacht. Na het plasrondje, hield ze niet op met janken en er zaten nachten bij dat we er 4x voor haar uit moesten. Geloof me dat plas verhaal klopte van geen kant meer. Wat er wel was? Kwam het door de geboorte van haar zusje? Inmiddels was ze van haar speen af en zou ze daardoor vaker wakker worden? We hadden geen idee. En Peach, die wist de volgende ochtend van niets meer. Die kwam ’s ochtends vrolijk uit bed en zei; ”Ik heb goed geslapen he jongens”. Dat wij elkaar aankeken zo van, die is niet helemaal lekker in d’r hoofd. Na de vierde maand oprij gebroken nachten was de sjeuigheid er in ons gezin aardig vanaf. Onze heerlijke kleine baby pitte als een malle en die Peach brak elke nacht de hele tent af. PP en ik waren getransformeerd in zombies en hadden alleen maar ruzie met Peach, die inmiddels in een draak van een meid was veranderd. Logisch wanneer je zwaar slaap tekort hebt. Peach was bok chagrijnig en wij nog meer. PP en ik hadden maar een we–gaan-er-om-en-om-uit rooster in het leven geroepen want om half 3 in de nacht discussiëren over wie z’n beurt het nu was, maakte de boel niet leuker.

 

Diagnose

Op een nacht, toen we voor de 5de keer eruit gingen, het inmiddels half 4 zagen worden en alleen nog maar boos, agressief en zwaar geïrriteerd op Peach reageerde, kon ik het niet meer aan. Ik zat er zo door heen. Wat was er in hemelsnaam met mijn kind aan de hand? Ik wil gewoon weer een nacht normaal kunnen slapen. Ik wil mijn blije, vrolijke peuter terug, die lekker slaapt en goed in haar vel zit. Peach bleek nachtangsten te hebben, in een hele ernstige vorm. Nachtangsten zijn geen nachtmerries. Bij nachtangsten lijkt je kind wakker maar dat is hij of zijn niet. Er is een hersenhelft die uitgeschakeld blijft terwijl het kind wel wakker lijkt. Nachtangsten vinden plaats aan het begin van de nacht (wanneer papa en mama naar bed gaan) Je kind is niet aanspreekbaar. Bizar, alles klopte gewoon. Het huilen, geen contact met haar kunnen maken. De agressieve bewegingen en de volgende ochtend van niets meer weten. Peach voldeed aan alle symptomen. Er werd geadviseerd om contact op te nemen met het cb wanneer je kind vaker dan 4x per maand een aanval heeft. Die van ons had het al 4 maanden elke nacht en ik raakt een beetje in paniek.

 


In Frankrijk had Peach extreem veel last van de nachtangst.
Ook al heeft het niets met bang zijn te maken.
Het wordt ook wel night terror genoemd.
Peach sliep rustiger in als wij naast haar gingen liggen.
Bij papa ging dan meteen het lichtje uit. 

Oplossing

Ik belde de volgende ochtend meteen het CB. Jammer genoeg was het vrijdag en konden ze niets voor ons doen. We kwamen in contact met de jeugdverpleegkundige en ook zij kon pas na het weekend met ons aan de slag. Ik had tips gelezen over hoe je met nachtangst om moet gaan. Wij deden eigenlijk alles verkeerd. Je moet niet praten tegen je kind. Niet uit bed halen, niet te fysiek willen troosten. Vooral niet boos worden (niet gelukt dus) Wij deden dat allemaal wel en het werkte averechts. Het is de bedoeling dat je gewoon aanwezig bent. Heel zachtjes een handaanraking of sussen. Er is geen remedie, nachtangst gaat vanzelf over. Het zijn fases en overprikkeling kan de nachtangst stimuleren. Nachtangst komt vaak voor bij kinderen die als baby zijnde al onrustig sliepen (jackpot). We moesten het weekend dus uitzingen zonder professionele hulp maar ik voelde heel sterk dat er meteen iets moest veranderen. Ik besloot rigoureus te stoppen met suiker geven aan Peach. Ik weet niet waarom, maar het kwam zomaar in mij op. Ik geloof namelijk in de kracht van voeding en dat heel veel problemen op te lossen zijn door te veranderen wat je eet. Peach kreeg echt niet veel suiker maar ongemerkt is het meer dan je denkt. Tijdens het zoeken naar informatie over nachtangst, kwam vaak suiker als slaap verzieker naar boven. Ook de gedragsveranderingen en chagrijnigheid wordt in verband gebracht met suiker. Slaapproblemen bij kinderen worden gekoppeld aan overgevoeligheid voor suiker en kleurstoffen. Die zaterdag heb ik Peach uitgelegd dat ze geen suiker meer mag. Samen zijn we naar de natuurwinkel gegaan en ik heb alles vervangen voor alternatieven zonder suiker. Geloof het of niet, na de eerste 24 uur geen suiker te hebben gehad sliep Peach die nacht voor het eerst sinds weken wat zeg ik, maanden door!! Ze werd geen een keer huilend wakker. Wij konden het serieus niet geloven!

 

Resultaat.

Peach krijgt nu ruim twee weken geen suiker meer. Ze slaapt sindsdien weer door. We hebben haar iPad weg gedaan (die overigens niet wordt gemist) en ze mag lang niet zo veel tv kijken als eerst. Ze slaapt met een rozenkwarts naast haar bed en voor het slapen pakt ze die even vast en verteld dan waar ze over wilt gaan dromen. Ze heeft nog maar 1x een nachtangst aanval gehad. Heel kort. Toen hebben we meteen de nieuwe benadering toegepast. Ik ben op de rand van haar bed gaan zitten. Herhaalde; “ssshh, ga maar lekker slapen” en aaide haar bol. Ik zei het twee keer en het huilen sloeg om in een diep gesnurk. Gewoon terwijl ik naar haar keek!! Ik wist niet wat ik meemaakte. Ze is sindsdien niet meer huilend wakker geworden. De tranen sprongen in mijn ogen. Zo fijn om resultaat te zien. Zo fijn om allemaal eindelijk weer normaal te slapen en vooral zo fijn dat we onze vrolijke, lieve, oude Peach weer terug hebben.

 


Wij hebben onze heerlijke one of a kind Peach weer terug! 

 

Ik ben zo benieuwd of andere ouders zich in dit probleem herkennen?!
​Misschien heb je wat aan de tips of wie weet heb jij goeie voor ons?
Vraag altijd advies aan het CB of je huisarts en zoek professionele hulp bij ernstige slaapproblemen.
Dit is ons verhaal en misschien heeft jouw kindje wel een ander soort begeleiding nodig.
Laat me weten wat je van de blog vond in een reactie hier onder of op mijn Instagram!

 

xJenn

 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.